BİZLER VE ONLAR HAKKINDA

Yakındoğu, Ortadoğu, Uzakdoğu ve hatta bazen Uzak Asya…

Bilmiyorduk ki hemen yanı başımızdaki Ortadoğu aslında bize uzakmış ve Uzakdoğu denilen yerde çok çok ötemizdeymiş.

Sömürgeci Batı zihniyeti,-Batı burada bir yön ifade etmemektedir- Doğu olarak adlandırdığı bölgeyi avucuna aldıktan bu yana yer adlarına karar verir oldu. Biz bilmezdik güney komşularımızın Doğu’nun ortasında yer aldığını ya da Kıbrıs Adası’nın Batı’nın yakınında bulunduğunu. Sanki Yunanistan’dan ötesine bir set çekilmiş; sol taraf Batılı, modern ve uygar. Geri kalan mı? Canları cehenneme! Doğulu, pislik, uygarlık tatmamış, genelde sapkın Müslüman…

Ayrım yapılmış bir kere: “biz” ve “onlar”.

Doğu her dönem Avrupa’nın ihtiyaçlarına göre yorumlanmış. Avrupa hayallerinin uğrak noktası olarak bir defa Doğuyu seçtikten sonra, artık durmaksızın yeni şekiller yaratmış: Doğu ve Doğulu, Arap, Müslüman, Hintli, Çinli, terörist ve daha bilmem ne… Bütün bunlar sahte davranışlarla yeniden diriltilmiş ve bir dönem İsa, Batı ve Avrupa kavramlarının destekçisi olarak kullanılırken, bir dönem de insan hakları ve demokrasi kavramları Batı tarafından yoğun olarak işlenmiş. İnsanlar mı öldürülmüş, nerede? Birleşik Devletlerde efendim. 21.Yüzyıl dünyasında insan hakkı ihlalleri olmamalı, insan en yüce varlıktır. Peki ya Irak’ta, Afganistan’da, Filistin’de olanlar?! Onlar insan değil! Zaten demokrasiden, modernizmden de anlamazlar. Ama efendim petrolün üstünde yaşıyorlar, ne olacak? Evet, bilmezler ama birinin onlara bu kavramları öğretmesi lazım!

Sonrası malum tabii; Irak’ta bir milyon insan mı ölmüş, Afganistan’da “yanlışlıkla” siviller mi öldürülüyor. Sorun değil, problem yok. Onlara göre bu insanlar demokrasi için canlarını verdiler!

Batı aklı bu işte… Zavallı demokrasi şehitleri!…

Bize yukardan bakan Batılı: Bu bizim için bir insanlık görevidir. Çocuklar ölmesin. Kadınlar ezilmesin. Herkes temel haklarını kullanabilsin. İnsan hakları evrenseldir. Sonra bir tebessüm… Tabii insan olana, yani bizim insan olarak düşündüklerimize. Gerisi bahane. Demokrasi bahane. Uygarlık bahane. Şahane olan emperyalizm. Şahane olan petrolden gelen paralar. Şahane olan Batı hegemonyasının devamı… Yoksa ne anlar Şatilla Kampı’nda yokluk içinde yaşayanın, Gazze’de evi yıkılanın, Necef’te çocuğunu kaybedenin halinden New York’ta, Paris’te, Londra’da, Starbucks’da kahvesini yudumlayıp gazetede “insan trajedilerini” okuyup bir şey yapılmalı diye düşünenler…

“Bizim ülkemiz” ve “onların ülkesi” şeklinde hayali bir coğrafya kavramına dayanan düşünce biçimi, ikinci bölgenin bu farka inanmasına gerek duymaz. Önemli olan bu sınırın “biz” deyimini kullanan tarafta çizilmiş olmasıdır. Bu sınır bir defa çizildikten sonra karşı tarafın toprağı, dili, düşüncesi ile her şeyi “onlar” adını alır ve “biz”e yabancı olur. Bizler Doğuluyuz. Bize biçilen rol bu.

Yaşasın petrol!

Yaşasın demokrasi!

Yaşasın uygarlık!

Nail ELHAN